Dünyanın en güzel günü...

bugün 27 temmuz
günlerden salı

bilinmeyen

.

.
bilinmeyenlerde saklı hayat...
hayat işte bilinmeyen...

öteki renk...

bilinmedik

ve

bilmedik...

ama

tek doğru

hissedilen..

tıpkı bu blog gibi hayat

görünen 've' görünmeyen

görünen 'ama' görülmeyen..

bilinmeyenin bilinen yüzü kadar

bilinenin bilinmeyen yüzüde gerçeklik

terazinin iki kefesi hayat

dolu dolu...

27 temmuz

akan bir hayatın gözleri var ellerimde
içini açtığımda
durmayan bir zamanın sözleri yankılanıyor seste 27 temmuz
sesin ardından koşuyor ya hani sokaklar
köşebaşları akrebin yelkovanı kovalayışında hala..

akan bir zamanın elleri, gözlerimde
ve
anıların küçük gülüşleri rüzgargüllerinde 27 temmuz

şiirinadı

Bir mutluluk sevinci

bir gülüş çiçeği

rengi beyaz bir gülüşün

Adıiştekanatların ..

ağlamaklı bir şehrin gölgesi örtüyor gündüzü
araba tekerleri ıslık gibi ıslak
kaldırım üstü serçeleri şaşkın
bir an'ın hızı çağlıyor bir damlada
simone sesinde
yeşil bir ton koyusunda gri ile kol kola
caddede yaşlı adımlar sanki insan sureti
bir sır ise kendini habersiz ele vermek istiyor
karnından ağlayan bir oyuncak bebek sesi sanki!
sanki işte

bir yaz yağmuru bu bilindiği üzere
nasılsa durmadan geçer...

şiir'e ..

düşlerin içinde küçük bir bahçe
bulutların üstünde bir gece
bir yaprağın gölgesindeki tek bir serinlik
bir güneşin akşam duruşundaki uuuuuupuzun gölge olsak ..

bir cenovaya hapis bir rüzgar tanesi ..

rengide beyaz ..

mor bir denizin gölgesi bu sessizliğin

bir yorgunluktayım
bir yoklukta belki
belkide yokluğun yorgunluğunda hayat

ikindi vakitlerinde okunacak ezanları bekliyorum
bir avlu dolu bilinmezliklerle
anlamsızlıklar taş geçitlerde yine
kanat takınıyor kuş uçarken
tünelin rutubet kokusunun üzeri ise örtülmekte
yoksunluğun elleri dolaşıyor dört yol ağızlarında
zehirli bir ok yönsüz saatte bilmem kaç hızda

yalpalayan bir yelkenin rengini seviyorum şimdi

bir yelkenin yalpalayan rengini seviyorum belkisiz şimdi

söylenecek bir sessizliği varmış dile gelen
sessizliğini söylüyor şimdi

oysa ki

bana bakan gözlerinin rengi mor aslında
ve
bir sessizlik şiiri yaz aklından yine

sesi usulca olsun ..

la confession-a..

La Confession çalıyor

ve

ben dinliyorum

Küçük bir gülüşle ..

şiire

hayat seven insanların bekleyeceği mucizelerle doludur...

m.proust

şiire

şiire..

minicik

ruhsuz bir gün bugün
ruhsuz ve bensiz
tekrarları tekrarlamamaya yemin ettim
dün gecede.
kendime açtım kendi sözlerimi
özgürlüğümü ellerime aldım söylenmişlerde
şiirler yanıyor-muş artık düşlerde
külleri uçsuz bir renkte

suyun izi taralı gölgede
ve
şehire sarılı metal kokusu...

sevmediğim seslerin şarkısını dinlerken

pembe ağaçların gölgesinde uyandım

sıkıntılı bir kıvraklık dolandı ayaklarıma

tamamlamadım

çukurcumada sandık içinde naftalinler

yaşlı bir amcanın gülüşü

mor bir ayışığı tasvirinde

usulca sokuldum, renklerimi döküp kalakaldım

bir avuç ' kum tanesi '

kelimelerde yaşanan şey nedir,hayata dair hiç bir paylaşım olmadan...en basitinden bir hapşırık anını bile paylaşmadığın dolu bir sessizliğin içindeki /şey/inatlaşma mı desem suskunluk mu desem boşluk mu desem ,nedir peki,gerçeklik mi yoksa yoksa yoksa ...
sorularım ve yine ben ve yine
yan yana...

benim bu hallerim bana çok tanıdık geliyor ya hani ,seninde işte bu hallerin yine bana çok tanıdık geliyor...

tanıştığımıza memnum oldum sen ve ben!

müsadenle bu deli saçması yazıyıda o halde artık sonlandırayım dimi yeni başlamışken-bak deme demedim-görüşürüz yakın zamanda umarım yine, kendine iyi bak diyesim geliyor ama...

beni eleştirenler:bir arkadaşım geçen gün bana sürekli hayatta neden huzursuzluğu ve zoru seçtiğimi sordu...sorun yoksada neden sorun çıkarttığımı sordu,

beni eleştirenler 2: yine başka bir arkadaşımda hayatını yaşa artık dedi,ha ya tı nı ya şa

beni eleştirenler 3: annem bu aralar yine aynı söylemlerine geri döndü

beni eleştirenler 4:...........................................

beni eleştirenlere toplu yanıt :) öhö öhö,

hayata dair

tutunduklarımı
-inandıklarımı-
doğrularımı,
gerçeklerimi,

uçan bir balona koyup gökyüzüne salsam,

atmosferdeki katmanlardan birinde patlasa,

tüm yeryüzüne dağılsa,

herkese bir zerrenin milyonda biri kadar dağılsa,

hani böylece herkesede yük olmasam,

bende artık kendimdeki bu yüklerden ağırlıklardan kurtulup 'herkes' gibi yaşasam

basit bir gülümsemeyle,

masalaltı bir gökyüzünde,

21 yz. rengeyiğinden:)uzakta,

serseri sokakbaşlarında,

özgür özgür özgürceeee

'her şeyin bana yettiği' bir yer kü re de

ayaklarım ve kalbim yine çıplak olarak...

ne eğlenceli dimi...yeni tanıştığım insanlarla pek bu kadar çok konuşmam ama, sanırım daha öncede tanışmıştık dimi...

yinede tanıştığımıza memnum oldum efendim
saygılar bizden
ha bu arada
bir avuç *kum tanesi* tanıştığımıza gerçekten memnum oldum...kendine iyi bak...

her şeyin farkında olupTA hiç bir şeyin farkında değilmişsin gibi yaşamak sevgili İŞTE HEY HAT çok incitici....

topyekün cevabımdır, sorusu olanlara

ben asla şımarıpta kendimi- bilmem küfredesim var sabahın bu saatinde sevmesemde ediyorum o halde,açıklamamdır ey ben-bir bok sanmam ki,buda zamandan korkanlara.

her şeyin az olduğu, sükutu atlas iyiniyetten duvarlarla korunmuş, basitliğin en büyük gerçeklik,yalınlığın en büyük zariflik,masaldan hamaklarla dolu,saçma sapanlığın özgür mü özgür,erdemlerin köşe bucak ser verip sır vermediği,samimiyetten ağaçların var olduğu üüüütopik bir yer arıyorum

bilen var mı?

hav havlar sadece sevgiyle bakıp sevgilerini sunuyorlar samimice,sıcacık,içten mi içten,onları işte ben çok seviyorum *kum tanesi......

e.cnsvr

sana hep söylüyorum /senin yüzünde gülmek var /bakınca bir yaşam ordusu çıkıyor aydınlığa...e.c

içimdeki deniz'e

‘denize/denize/ve derinliğin hafifliğinde,rüyaların gerçek olduğu yerde iki kişi bir dileği gerçekleştirmek için birleşti./senin bakışın ve benim bakışım./kendini tekrarlayan sözsüz bir yankı gibi/daha derin,daha derin/kan ve kemiklerin ötesinde./ama her uyandığımda ölmüş olmayı diledim/dudaklarım saçlarına karışmışken/...içimdeki deniz'e.

1-keyfim yok
2-canım sınır aşkını sıkkın
3-başım feci ötesi ağrıyor
ve
4-neye istinaden .... düşünmeden duramıyorum hala

'aşk'ın mevsimi olmaz ki
mevsimi olanında adı 'aşk' olmaz ki
aşk mevsimsizliktir
mevsimsizlik

kısacası uygunsuzluk
kısacası başkaldırıdır
doğayada herşeyede
sözün uzunu,kuralsızlık kitapsızlık yolsuzluk kendinin kendini sabote etmesiyse aşk
kısacası doğanın olmayan mevsimidir ...

şiir zamanı

zaman:

şiirlere

sarılma

zamanı